Dizartri Nedir ?

Konuşma, bireyin topluma katılması ve kendini ifade etmesi için kullanılan yöntemlerden biridir. Konuşma; respirasyon, fonasyon, rezonans, artikülasyon ve prosodiden oluşan beş temel bileşenin birbirleri ile uyumlu olarak çalışması sonucu meydana gelir (1).

Respirasyon sırasında akciğerler, vocal kordların titreşimini sağlayarak konuşma sesleri için gerekli olan ses oluşumunu sağlarlar. Konuşma seslerinin oluşması için gerekli olan en temel unsur, sestir. Yani fonasyondur. Konuşma sesinin oro-nazal kaviteden geçmesi ve vibrasyona uğraması rezonans olarak adlandırılır. Rezonans bireyin kendi ses kimliğini oluşturur. Seslerin konuşma sesine dönüştürülmesi için artikülasyon gereklidir. Artikülasyon, dudak, dil, diş yapılarının doğru konumlandırma ve hareketi sonucu fonemleri yani konuşma seslerini oluşturur. Prozodi ise sesin karakteristik şeklini belirler. Dilin ses özelliklerini (vurgu, ritim, tonlama ve hız) inceler. Bu bileşenler dilin anlaşılmasını ve etkileşimini zenginleştirir (1-2).

Bizler, konuşma sırasında birçok kasımızı aktif bir şekilde kullanırız. Bu kaslar yüzümüzdeki, dudaklardaki, dildeki ve boğazdaki kasların yanı sıra nefes alma kaslarını da içerir. Konuşma sırasında kullanılan kaslarda bir zayıflık varsa konuşmak için ekstra efor sarf ederiz ve zorlanırız. Dizartri, beyin hasarından kaynaklanan zayıf kaslarımız nedeniyle meydana gelir. Bir motor konuşma bozukluğudur. Hafif veya şiddetli olabilir.