OTİZM SPEKTRUM BOZUKLUĞU
Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB), gelişimin erken dönemlerinde ortaya çıkan, sosyal etkileşim ve iletişimde kalıcı bozukluklar ve sınırlı tekrarlayıcı davranışlarla karakterize olan nörogelişimsel bir bozukluktur.
Otizm Spektrum Bozukluğu (OSB), gelişimin erken dönemlerinde ortaya çıkan, sosyal etkileşim ve iletişimde kalıcı bozukluklar ve sınırlı tekrarlayıcı davranışlarla karakterize olan nörogelişimsel bir bozukluktur. 1
Amerikan Psikiyatri Birliği tarafından hazırlanan DSM-5 temel başvuru kılavuzuna göre, OSB tanısı için kullanılan iki ana ölçüt bulunmaktadır. Bu ölçütlerden ilki sosyal etkileşim/ iletişim problemleri ikincisi ise sınırlı ve yineleyici ilgi, davranış ve etkinliklerdir.
Otizm terimi 1910 yılında ilk kez İsviçreli psikiyatrist Bleuler tarafından kullanılmıştır. Bleuler, otizm terimini dış dünyadan kendini tamamiyle soyutlamış bir birey için kullanmıştır. İlerleyen yıllarda ise Kanner isimli bilim insanı1943 yılında yayımladığı makalede insanlara karşı belirgin şekilde ilgisiz olan 11 tane çocuğun klinik gözlemini paylaşmıştır. Gözlemlediği bu çocuklarda bariz şekilde alışılmadık olan davranış özellikleri, değişikliğe direnç ve dil işlevlerinde bozukluk gözlemlediğini belirtilmiştir. Kanner makalesinde “Otizm” terimini “Aşırı yalnızlık” anlamında kullanmıştır.